Nys sukkelde vanochtend met zijn rug en werd nog intensief behandeld. Hij had een ronde nodig om op toerental te komen. Niels Albert wachtte niet en draaide de gaskraan open. Van Kevin Pauwels was toen al geen spoor meer te bekennen.

In de tweede ronde trok Nys naar voren. Op zijn eentje dichtte hij de kloof met Albert. Met zijn tweeën verzorgden ze een ronde het spektakel, een titanenstrijd leek in de maak.

Maar al snel bleek dat ook Albert niet was opgewassen tegen zijn oppermachtige dorpsgenoot. Nys reed - schijnbaar moeiteloos - weg van Albert en na drie rondes had hij al een voorsprong van tien seconden bij elkaar gefietst.

Albert slaagde er nog een poosje in om de kloof op tien seconden te houden, maar in de slotfase kraakte hij, terwijl Nys nog overschot had.

De laatste ronde van Nys was een ware triomftocht: hij nam vroeg de tijd om uitgebreid te juichen. Albert reed bijna een minuut achter Nys als tweede over de streep en Rob Peeters mocht als derde mee op het podium.

Nys was heel emotioneel na zijn titel. Hij had tranen in de ogen toen hij voor de Sporza-microfoon verscheen. "Niet zozeer door mijn prestatie, maar wel door de manier waarop de dag verlopen is", vertelde de achtvoudige Belgische kampioen.

"Ik dacht echt dat ik iedereen door mijn geblokkeerde rug zou moeten teleurstellen. Enkele uren geleden zat ik in de put en nu dit. Mentaal heb ik echt geworsteld. Dit was emotioneel, want ik dacht dat ik niet zou meedoen."

Nys deed ook een oproep. "Ik wil aan de bond vragen om de nummer 4 van dit BK, ploegmaat Sven Vanthourenhout, mee te nemen naar het WK. Sven is belangrijk voor me. In koers en als kamergenoot."