Met de Braziliaan Manarelli en de Italiaan Leonardi had de wedstrijd een vlucht die lang standhield. In het peloton toonden de Belgen De Bie en Wallays zich actief.

Toen Manarelli en Leonardi werden ingerekend, onder meer na werk van Declercq, zorgde een zestal renners voorin voor de wissel van de macht.

De Italiaan Alafaci kreeg het gezelschap van een Deen, een Zuid-Afrikaan, een Zweed, een Kazak en zelfs ook een renner uit Eritrea. Ook deze aanval hield niet stand.

Een ronde voor het einde nestelden de spurters zich stilaan voorin. Australië was vooral sterk. Durbridge, de wereldkampioen in het tijdrijden, reed kilometers aan de leiding en niemand geraakte nog weg.

De Belgen gooiden hun troefkaart-Van der Sande op tafel, maar het plannetje mislukte. In een nerveus gewriemel en afmattende sprint haalde Frankrijk het. De Brit Fenn werd derde.

Tosh Van der Sande was de beste Belg in de spurt. Hij strandde op een negende plaats. "Onze ploeg heeft het perfect gedaan in de laatste kilometer, maar ik raakte op het einde ingesloten", zei Van der Sande, die volgend seizoen prof wordt bij de Lotto-ploeg.

"Dit is een gemiste kans, want we reden een heel attente wedstrijd en verdienden zeker meer dan dit. Winnen kon misschien niet, maar het podium zeker wel. Jammer."

"Die twee Fransen zijn wel al een heel jaar zeer goed bezig. Demare is echt super in de sprint."

"We hebben goed gereden, je zag in de wedstrijd dat we voor elkaar door het vuur gaan", zei Tim Declercq aan Sporza.

"De andere landen zagen ons als favoriet, er was altijd veel reactie als iemand van ons wegreed."

"We hadden nog een plannetje in de spurt, maar kwamen misschien enkele mannetjes te kort. Er zat meer in, ik ben toch wel ontgoocheld", besloot de Belgische kampioen.