De race werd lang gekleurd door vijf leiders, maar in de finale kwam alles weer samen. Vooral Aqua e Sapone was de hele dag druk in de weer voor Garzelli, die graag een tweede keer op rij wou winnen op de Citadel van Namen. Op het einde zakten de Italianen echter door het ijs.

Zoals verwacht was de slotklim op de Citadel van Namen de scherprechter. De Fransen Vaugrenard, Chavanel en Le Mevel waagden nog elk hun kans, maar geen van hen hield het uit.

In een prangend slot reed een groep van zo'n  40 renners naar de streep. Nick Nuyens wist te ontsnappen in één van de laatste bochten. Allan Davis kwam nog dicht in de buurt, maar Nuyens hield stand tot de finish en boekte een langverwachte zege.

Voor Nick Nuyens was het al de derde overwinning in de Grote Prijs van Wallonië, na 2004 en 2005. "Dit is mijn wedstrijd, denk ik", lachte de 29-jarige renner.

"De ploeg heeft vandaag voor mij gereden, ik was bijzonder gemotiveerd. De finish van deze koers ligt me goed en dat heb ik nog eens getoond. Er lag wel veel druk op mijn schouders, dus ben ik erg, erg tevreden met de overwinning."

"Ik heb laten zien dat ik nog een wedstrijd naar mijn hand kan zetten. Ik ben daar zelf trouwens altijd in blijven geloven. Of ik nu het WK-kopmanschap opeis? Neen, dit verandert niks."

"Nuyens ging er als een bezetene vandoor in de slotmeters", reageerde Allan Davis, die op de tweede plaats strandde.

"Ik ging voluit in de achtervolging, maar de afstand naar de finish was te kort om hem nog bij te halen. Met wat meer parcourskennis kon ik hier gewonnen hebben, want mijn benen waren uitstekend", zei de Australiër van Quick-Step.

Roy Sentjens (foto) legde voor Silence-Lotto beslag op de derde stek. "Deze aankomstzone ligt me wel", sprak Sentjens. "Eigenlijk was het mijn bedoeling om voor Greg Van Avermaet te werken, maar die was ik in volle finale plots kwijt, zodat ik maar mijn eigen kans ging."

"Ik hoop me in de resterende wedstrijden van het jaar te laten zien, want op het einde van het seizoen ben ik altijd goed."