In het eerste uur van de 19e Memorial Van Steenbergen (1.1) legden de renners 49,8 km af door een spervuur van ontsnappingen. 

Maar pas na 92 km raakten 4 man voorop: Kuyckx, Coenen, Vanmarcke en Deroo. Ze kregen maximaal 3'30".

In de lokale rondes sloten eerst vijf man aan en nadien het hele peloton. Jos van Emden probeerde nog alleen weg te rijden, maar de spurt was toch een feit.

Een sprint in Aartselaar is een kolfje naar de hand van Niko Eeckhout, die al drie keer eerder won. Deze keer bleef hij de Nederlanders Stefan van Dijck en Steven de Jongh voor.

• Op 20 km van de streep kregen we vreselijke beelden te zien. De jonge Belg Jeremy Honorez knalde tegen een paaltje. Zijn fiets brak in meerdere stukken en Honorez zelf brak zowel zijn linkerboven- als zijn rechteronderbeen.
  

Niko Eeckhout had niet verwacht te kunnen winnen: "Ik verbaas mezelf. Het moet wel wat meezitten. In de sprint zat iedereen "à bloc" en dat is ideaal voor mij."

"Je kan dan van ver aangaan en soms komen ze er niet meer over. Sentjens trok eigenlijk ideaal de sprint aan voor Dehaes. Ik sprintte voor het podium, maar dan vielen ze stil. Zo win ik."

"Vroeger was ik vaak onstuimig, nu moet ik meer mijn hoofd gebruiken. In de finale ben ik dan frisser. Vier keer 1e en 3 keer 2e, deze koers ligt me."