"Ik heb zondagnacht geen oog dichtgedaan. Maar ik wil terugslaan en tonen hoe sterk ik ben", toont Köteles zich tegelijk kwets- en strijdbaar in Het Belang van Limburg.
"Maandag wilde ik zo snel mogelijk het veld weer op: bewijzen dat ik wél ballen kan pakken."
"Want de tweede en derde goal van Cercle had ik moeten hebben. Vooral de derde was te gek voor woorden. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik een bal zo door mijn benen laat glippen."
"Eerst was ik droef en ontroostbaar. Ik had immers mijn team in de steek gelaten. Daarna werd ik kwaad op mezelf."
Intussen is Köteles zijn weinig doortastende optreden te boven. "De fans scandeerden mijn naam toen ik het veld verliet, dat heeft me echt geraakt."
"In de kleedkamer stond onze mental coach op me te wachten, hij hielp om alles in het juiste perspectief te zetten. Ook gesprekken met mijn vrouw en ouders deden deugd, maar toch bleef de match 's nachts nog door mijn hoofd spoken."
Keeperstrainer kon ook nauwelijks de slaap vatten
"Ik heb zelf ook niet zo goed geslapen", zegt de Genkse keeperstrainer Guy Martens in Het Belang. "Ik werk heel nauw samen met mijn doelmannen en dan zijn deze momenten zeer pijnlijk. Maar we moeten vooruit, daarom hebben we er maandagochtend meteen de zweep opgelegd. We hebben het hoofd leeggemaakt."
