De discussie over kleine of grote kampioen is irrelevant. Na Nieuwjaar zag ik het beste Anderlecht in tien jaar. Alleen heeft de uitschakeling in Europa tegen AZ een soort negatieve spiraal ingeluid.
De laatste twee maanden speelde Anderlecht maar zelden een goeie match. Paars-wit heeft zich naar het einde van het seizoen gesleept. Maar kampioen ben je over het het volledige seizoen.
Voor volgend seizoen heeft Anderlecht veel werk. Ik hoorde al dat het behoud van de kern de grootste taak is. Wel, ik zou daar niet te hevig in zijn. Ik zou bijvoorbeeld geen poging doen om jongens als Biglia en Juhasz langer te houden.
De club moet dan uiteraard op zoek gaan naar waardige vervangers. Maar wat er absoluut bij moet, is kwaliteit in de verdediging: snelheid en voetballend vermogen.
Matig applaus voor Jacobs is beneden alle peil
Ik denk dat dit het einde van de rit is voor Ariël Jacobs en dat hij dat voor zichzelf al uitmaakte.
4,5 jaar hebben hem gesloopt. Ik vond het een absoluut dieptepunt dat Jacobs zondag geen oorverdovend applaus kreeg van de supporters van Anderlecht. Dat was beneden alle peil.
Ik denk dat het gewoon tijd is voor verandering. En dat zegt niks over de kwaliteiten van Jacobs, noch over de verhouding tussen bestuur en trainer. In het voetbal mag je niet te lang met dezelfde spelers én coach werken.
Kortom: er is nood aan nieuw bloed bij Anderlecht. Dat geldt voor de trainer maar ook voor spelers.
Concurrentie was te wisselvallig
Het was een teleurstellend kampioenschap. Alle concurrenten van Anderlecht waren veel te wisselvallig. Ook het nieuwe Club Brugge.
Club Brugge was te veel ups en downs, Genk presteerde teleurstellend tot de slotspeeldag van de reguliere competitie. Standard presteerde beneden de verwachtingen, ondanks dat overgangsseizoen.
AA Gent heeft de competitie kleur gegeven, met aantrekkelijk en offensief voetbal. Alleen was ook Gent te wisselvallig, met te weinig maturiteit en kwaliteit om mee te strijden bovenin.
Peter Vandenbempt