Wickmayer deed haar verhaal over haar schorsing op Sportweekend. Ze hield zich kranig, maar was duidelijk diep onder de indruk van de gebeurtenissen van de voorbije dagen.

"Het zijn heel lastige dagen geweest, het nieuws is heel hard aangekomen", vertelde Wickmayer. "Het duurt wel even om dit door te slikken. De vlucht van Bali naar huis was ook niet soepel, want ik ben onderweg ziek geworden."

"Om 2 uur 's nachts heb ik het nieuws vernomen. Papa heeft mij wakker gemaakt. Hij weende en ik denk dat ik het hele hotel bijeengekrijst heb. Ik denk dat ik twee dagen niet ben gestopt met wenen."

Wickmayer vertelde hoe het allemaal begonnen is. "In november en december van vorig jaar trainde ik in Zwitserland", zegt ze. "En mijn papa was daar bij me."

"In die periode hebben ze me blijkbaar enkele aangetekende brieven gestuurd. Maar wij waren niet thuis en na 12-13 dagen zijn de brieven teruggestuurd. Ik heb die dus nooit gezien. Ik vind het trouwens raar dat in deze moderne tijden nog met aangetekende brieven wordt gewerkt."

"In januari zat ik in Australië en niemand had mij gezegd dat ik iets moest invullen. Je zou toch denken dat ze een 19-jarige op de hoogte zouden brengen."

"Van de Belgen heb ik in Australië vernomen dat er zo'n systeem was. Maar van iemand anders hoorde ik niets. Midden februari heb ik dan zelf op internet rondgezocht", zegt Wickmayer.

"Ik heb dan het juiste e-mailadres gevonden en heb meerdere e-mails gestuurd met vragen over de werking van het systeem. Maar als je logingegevens zes keer gereset worden, wordt het allemaal verwarrend. In juni heb ik dan gebeld en gevraagd om het me uit te leggen."

"Sindsdien ben ik ook elke dag in orde geweest. Ik heb geen enkele dag gemist en heb alles altijd op tijd ingevuld."

Wickmayer valt het systeem van de whereabouts niet aan. Ze vindt het een goed systeem om bedriegers te pakken. "Maar een beetje begeleiding in het begin zou wel mogen."

"Ik wil ook benadrukken dat ik nooit een controle heb gemist of geweigerd en dat ik op toernooien al veel gecontroleerd ben. Dit jaar al zo'n 10 à 15 keer. Ik vind het dan ook jammer dat mijn naam nu naast doping wordt gezet."

In de kranten had gestaan dat ze België de rug zou toekeren. "Dat heb ik zeker nooit gezegd", antwoordde ze.

Wickmayer gaat in beroep tegen haar schorsing, al wilde ze daar op tv nog niet veel details over kwijt. Het beroep zal volgens haar woordvoerder Rudi Kuyl op drie fronten gebeuren: op Belgisch niveau, op Europees én op het niveau van het TAS.

Wat als de schorsing van een jaar standhoudt? Blijft ze dan tennissen? "Dan moet ik nog zien wat er gaat gebeuren, maar het zal in elke geval een moeilijke periode worden", zegt Wickmayer.

"Maar het zal een reden te meer zijn om te bewijzen dat ik het aankan, dat ik er keihard voor gewerkt heb en weer naar de top kan klimmen. Het zal misschien heel lang duren en ik zal een jaar in diepe putten zitten. Maar ik ben geen opgever en heb al wel erger meegemaakt", besloot ze.