Konnichi wa ! Na twee jaar Grote Prijs Formule 1 van Japan in de schaduw van Mount Fuji is het hele circus nu terug in Suzuka. Voor de laatste van vier zogenaamde back-to-back races dit seizoen: twee GP’s in één week tijd.

Na Singapore is nu het land van de rijzende zon aan de beurt. En het blijft keer op keer indrukwekkend hoe alle renstallen samen zo’n slordige 350 ton cargo razend snel kunnen inpakken in zes chartervliegtuigen en 5.000 kilometer verderop vlotjes weer uitpakken.

Suzuka ligt bovendien niet in de buurt van een grote luchthaven. Begin de jaren zestig werd de omloop aangelegd als testbaan voor auto- en motorenconstructeur Honda die er nu nog altijd vlakbij een grote afdeling heeft.

De ontwerper van de omloop was de betreurde John Hugenholtz, een Nederlander! Hij tekende onder meer ook de circuits van Zandvoort, Zolder en Nijvel. Om de woorden van Lewis Hamilton te gebruiken, na Monaco is Suzuka zeker een pareltje. Maar dan vergeet hij uiteraard even Francorchamps. Of Silverstone. Of Monza.

Hamilton is trouwens één van de acht youngsters die tot voor kort nog geen meter in Suzuka heeft geracet. Zelfs thuisrijder Kazuki Nakajima niet. Dat belooft. Om zich toch een beetje te bekwamen, hebben ze allemaal urenlang geoefend in een simulator. En dat moest nog vóór ze naar Singapore zijn afgereisd. Ik ben benieuwd wie zich nu het snelst aan de realiteit zal kunnen aanpassen.

De voorbije twee decennia is er in Suzuka flink wat F1-geschiedenis geschreven. Vanaf eind de jaren tachtig speelde dit circuit regelmatig scherprechter in het wereldkampioenschap. In totaal al acht keer. Meestal omdat het de afsluiter of de op één na laatste wedstrijd van het seizoen was.

Het meest legendarisch blijven de duels tussen uiteindelijk drievoudig wereldkampioen Ayrton Senna en viervoudig wereldkampioen Alain Prost.

In 1988 allebei met geslepen messen vertrekkend in een McLaren-Honda. Senna won en werd voor het eerst wereldkampioen. Het volgende jaar werd Senna er gediskwalificeerd. Officieel nadat pole-sitter Prost hem had aangetikt en Senna zelf een chicane had afgesneden. Prost werd wereldkampioen.

In 1990 had Senna vooraf gezegd als eerste de eerste bocht in te duiken. En dat gebeurde ook. Ten koste van pole-sitter Prost. Senna was weer wereldkampioen. In 1996 viel het verdict weer in Suzuka met de eerste en enige titel voor Damon Hill.

In 1998 was er Mika Häkkinen versus Michael Schumacher. Häkkinen won en werd voor het eerst wereldkampioen. Michael Schumacher zou zich er tot wereldkampioen kronen in 2000 en in 2003. In totaal vertrok der Rekordmeister acht keer vanaf poleposition in Suzuka om er zes keer te winnen. Jawel, niemand deed ooit beter.

De voorlopig laatste twee GP’s in Suzuka waren ook onvergetelijk. In 2005 ging Kimi Räikkönen in de slotronde in de eerste bocht buitenom voorbij Giancarlo Fisichella. En na driekwart wedstrijd was Fernando Alonso in zijn jacht naar een eerste wereldtitel al magistraal voorbij uittredend wereldkampioen Michael Schumacher gegaan.

Met zo’n 300 kilometer per uur op een plek waar een ander dat nog nooit had gedurfd: de legendarische 130R-bocht. Een beetje vergelijkbaar met Blanchimont in Francorchamps.

Ooit een kromme lijn naar links over een afstand van 130 meter, maar intussen lichtjes omgebogen naar een dubbele linkshandige. En diezelfde Alonso kreeg in 2006 weer Michael Schumacher op de knieën in Suzuka.

Op dit moment is de overstap van Alonso naar Ferrari uiteraard talk of the town, maar eigenlijk is het oud nieuws. Eindelijk mocht iedereen weten wat iedereen al een tijd wist. Alonso krijgt minstens drie jaar de tijd om zijn derde wereldtitel binnen te halen. En bij een ander team dan Renault, zijn grote droom.

Ik ben er vast van overtuigd dat hij daar ooit in zal slagen. Met of zonder Felipe Massa naast zich. Maar wie de leemte zal opvullen die Alonso achterlaat bij zijn huidige werkgever, dat is iets anders. Wie weet Robert Kubica, die naar verluidt Franse taallessen aan het volgen is. Als Renault volgend jaar nog een F1-team heeft tenminste.

Wie vanaf nu de jaarlijkse stoelendans in F1-land aan zich laat voorbijgaan, is wellicht Jenson Button. Dit weekend kan hij voor het eerst wereldkampioen worden. En dan nog in het geboorteland van zijn meest recente vlam: Jessica Michibata.

Michibata zou in het Japans overigens voetpad betekenen, maar dat is maar een detail voor een lingeriemodel van haar kaliber. Button heeft volgens sommigen nu het imago van ideale schoonzoon, maar ik zie hem zondagnacht zeker de bloemetjes buiten zetten.

Wereldkampioen of (nog) niet. Uiteraard samen met la Michibata en misschien opnieuw in hartje Tokio? Waar de nachtclub New Lex de voorbije twee jaar toch de place to be was.

Telkens met een tiental F1-rijders en een paar teambazen die er de boel op stelten kwamen zetten. Aan dikke portefeuilles en blinkende kredietkaarten toch geen gebrek. Om u een idee te geven: een cocktail kost er 30.000 yen of zo’n 250 euro...