Bolt had op het einde tijd om naar links en rechts te kijken en klopte zich al op de borst.
Zijn grote concurrent en landgenoot, Asafa Powell, kwam er - zoals vaak op grote kampioenschappen - niet aan te pas en finishte pas als vijfde.
Richard Thompson uit Trinidad en Tobago was door het dolle heen met het zilver in 9"89, de Amerikaan Walter Dix graaide met 9"91 het brons mee.
Bolt: "De tijd kon me niet schelen"
"Alleen winnen was belangrijk. Ik ben erg tevreden. Toen ik zag dat ik na 50 meter op kop lag, ben ik mijn zege beginnen te vieren. "Ik ga winnen", jaagde ik telkens door mijn hoofd."
Sonck: "Usain Bolt is beste sprinter"
"Hij wint met groot overwicht en de tijd zegt alles. 9"69, terwijl het windstil is, dat is echt fenomenaal, bijna buitenaards."
"Hij wordt straks ook nog maar 22 en is pas dit jaar overgestapt naar de 100 meter."
"Ik denk ook aan het wereldrecord op de 200 meter van Michael Johnson."
""Het record voor de eeuwigheid" wordt binnenkort door Bolt misschien wel aan diggelen gelopen. Hij is een atleet die ons doet dromen."
"Tot in België op de Memorial"
"Ik schonk Jamaica de eerste gouden medaille op de 100 meter en zo maakte ik niet alleen mezelf, maar mijn hele land trots", zegt Usain Bolt.
"Ik weet dat ik in de laatste meters enkele honderdsten liet liggen, maar het wereldrecord kon me niets schelen."
"Ik wilde gewoon winnen. Toen ik zag dat ik het ging halen, ben ik beginnen te vieren."
"Of ik naar de Memorial kom? Vast en zeker, tot in België."
Nummers twee en drie bijzonder tevreden
"De race van Bolt was gewoon fenomenaal", vond de sprintbom uit Trinidad en Tobago.
De eerste Amerikaan op de 100 meter sprint zijn, is al een hele eer, vindt Walter Dix (foto).
"Ik had nooit gedacht dat ik het podium zou halen. Ik ben blij dat ik de beste Amerikaan was."