"Ik mikte zoals altijd op het podium en ben dus enorm blij dat het gelukt is", zegt judoka Ilse Heylen aan Sporza. "Tot de halve finales ging het erg vlot, maar dan moest ik tegen een goeie Russin."
"In Parijs had ik nog van haar gewonnen, maar nu leek ze wat anders te vechten. Of had ik misschien te veel stress? Dat moeten we nog analyseren", zegt Heylen.
"In de kamp om het brons lag ik lang achter, maar met een alles-of-niets-poging kon ik haar toch nog werpen. Het was echt heel spannend tot de laatste seconde. De ontlading na de kamp was dan ook enorm."
Heylen leek in de kamp om het brons wel last te hebben van haar knie. "Ik heb eigenlijk last van mijn beide knieën. De voorbereiding verliep dan ook niet optimaal. Ik heb drie maanden geknoeid."
"Die laatste kamp vocht ik met een injectie, dus zoveel pijn had ik niet. De tape was wel wat hard aangespannen en plots kreeg ik geen bloed meer in mijn knie. Morgen maak ik de balans op. Dan zal de pijn wellicht enorm zijn."
Heylen heeft ook het parcours van de jonge Charline Van Snick op de voet kunnen volgen. "Ze won van enkele sterke vrouwen. Daar zit veel toekomst in."
