Cruciaal element bij de verdediging was een brief van het Vlaams Doping Tribunaal met richtlijnen over de whereabouts. Jackson zei dat hij die brief echter nooit gekregen heeft. Het Doping Tribunaal volgt hem daar nu in.

"Het staat vast dat de brief verzonden is naar een verkeerd adres", zegt het VDT. "Het is niet aangetoond dat de brief de sporter bereikt heeft. Hoewel Jackson aan alle kenmerken van een elitesporter voldeed, wist hij op dat moment niet welke verplichtingen dat tot gevolg had."

Met de vrijspraak komt een happy end aan een maandenlange periode van onzekerheid voor de Ghanese Belg, die in hetzelfde schuitje zat als tennissers Xavier Malisse en Yanina Wickmayer.

"Toen ik woensdag opstond, dacht ik: "Wanneer stopt deze ellende?"," reageerde Sugar Jackson vanuit zijn Nederlandse trainingskamp aan de telefoon bij Sporza. "Ik heb liggen bidden."

"Nu ben ik blij natuurlijk, maar ik zal dit nog niet vieren. Ik wacht tot na de kamp op 19 maart. Anders weeg ik straks 100 kilogram."

"Ik heb het heel zwaar gehad de laatste maanden. Iedereen zei me om de zaak te vergeten, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Thuis liep ik constant rond met een lang gezicht."

"Ik ben wel hard blijven trainen. Op 19 maart zal ik ontploffen. Patat! Mijn opponent zal snel in dromenland liggen. Het zal zijn laatste kamp geweest zijn."

"We zijn buitengewoon opgelucht", zei de manager van Jackson, Louis de Vries, op zijn beurt. "Gerechtigheid is geschied, vind ik."

"Want de zaak was duidelijk: Sugar was niet op de hoogte van het feit dat hij zijn whereabouts moest invullen. Hij is een zuivere sporter die nooit zijn toevlucht zou nemen tot doping. De zaak stoelde op een vergissing, maar daar konden wij niets aan doen."

"Sugar had het mentaal op bepaalde momenten erg lastig. Maar hij vond toch altijd de moed om in die moeilijke omstandigheden te trainen. Nu komt een einde aan een periode van onzekerheid."